WRZOS ZWYCZAJNY

Wrzos zwyczajny ( z łac. Calluna Vulgaris ) rośnie prawie w całej Europie oraz na obszarach Azji i Afryki. Roślina ta występuje w skupiskach, w zróżnicowanych warunkach. Lubi ubogie, ekkie i przepuszczalne gleby o niskim pH ( 3,5-5,0 ) oraz słoneczne stanowiska. Odporne są na mróz i suszę. Wrzos ceni się za obfite kwitnienie i występuje w wielu odcieniach fioletu, bieli, czerwieni i zieleni. Kwitną ok 3-4 tygodnia ich wydajność miodowa zależy od ich zagęszczenia i waha się od 50 do 120 kg/ ha. MIÓD WRZOSOWY Miód wrzosowy w stanie płynnym ma galaretowatą konsystencję, a po skrystalizowaniu ma barwę brązową lub ciemnobrunatną. Miód ten jest bardzo gęsty, więc przed ekstrakcją z ramek należy poddać go „ rozluźnieniu „ za pomocą specjalnego sprzętu. Ponieważ pozyskiwanie miodu wrzosowego jest bardzo trudne, należy on do jednego z najdroższych miodów. Pozyskuje się go w porze, kiedy dni stają się coraz krótsze, dlatego ule ustawia się tak, by wschodzące słońce pobudzało owady do wczesnego rozpoczęcia pracy ( wylotami na wschód lub południowy wschód ). Należy unikać stanowisk zacienionych, bo rośliny te znacznie lepiej nektarują na stanowiskach słonecznych. ZASTOSOWANIE Miód wrzosowy znajduje zastosowanie w leczeniu: dróg moczowych ( pęcherza, nerek i kamicy nerkowej ), prostaty. Ma właściwości odmładzające dlatego znajduje także zastosowanie w kosmetyce. Dodawany do płynów do kąpieli, kremów i balsamów, uelastycznia skórę i wygładza...

ROBINIA AKACJOWA

AKACJA Robinia akacjowa, zwana inaczej akacją, jest gatunkiem drzew z rodziny bobowatych. Pochodzi z obszaru USA, a w Europie zagościła w XVII wieku. Drzewo akacjowe rośnie przez 30 lub 40 lat i osiągać może do 25 metrów wysokości. Kwiaty akcji wyglądem przypominają małe, białe motylki z żółtą plamką na żagiełku, które wabią silnym i charakterystycznym zapachem. Akacja kwitnie z końcem maja i w czerwcu przez 10-12 dni. MIÓD AKACJOWY Miód akacjowy jest jednym z tych miodów, które nie podlegają procesowi krystalizacji nawet przez kilka lat. To zasługa sporej ilości fruktozy, która jest cukrem prostym, łatwo przyswajalnym przez chorych na cukrzycę. Miód akacjowy ma prawie przezroczystą barwę, a po skrystalizowaniu ma kolor jasnosłomkowy. Ma słodki i łagodny smak, a zapach przypomina zapach kwitnących gron robinii akacjowej. ZASTOSOWANIE Miód akacjowy wykorzystywany jest przy leczeniu nadkwaśności żołądka oraz wszelkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego. W niedyspozycji przełyku i chorobie wrzodowej. Korzystnie wpływa na metabolizm węglowodanów w organizmie. Zawiera acetylocholinę oraz cynk i chrom. Zawiera lecznicze składniki, dzięki którym przyspiesza regenerację błony śluzowej dwunastnicy, jelita cienkiego i grubego. Poprawia proces trawienny oraz zapobiega zaparciom. Miód akacjowy posiada właściwości wzmacniające odporność organizmu oraz działa uspokajająco. Stosowany codziennie w okresie przeziębienia i grypy, wzmacnia organizm.Ma również pozytywny wpływ na układ krążenia i naczynia wieńcowe. Hamuje procesy miażdżycowe oraz stabilizuje ciśnienie krwi. Miód akacjowy pomocny jest w leczeniu chorób skóry. Ma właściwości przyspieszające gojenie się ran, dlatego miód akacjowy stosowany jest w przypadku owrzodzeń i zakażeń ropnych. Pomimo tego, że miód akacjowy, charakteryzuje się wyjątkowo słodkim smakiem, jest najbezpieczniejszym miodem, jaki mogą stosować osoby z cukrzycą typu...

WIOSENNY MIÓD Z MNISZKA LEKARSKIEGO

MNISZEK LEKARSKI Mniszek lekarski ( łac.Taraxacum officinale )lub potocznie nazywany mlecz, jest rośliną bardzo pospolitą. Preferuje stanowiska bardzo nasłonecznione, jednak równie dobrze czuje się w półcieniu. Dobrze znosi przycinanie, dlatego tak bujnie rozrasta się na trawnikach. Kwitnie od końca kwietnia do połowy maja, ale zdarza się, że zakwita powtórnie pod koniec lipca. Pomimo tego, że powszechnie występuje jako chwast, posiada szereg właściwości leczniczych, dzięki którym znajduje zastosowanie w medycynie naturalnej. MIÓD MNISZKOWY Miód mniszkowy powstaje z nektaru kwiatu mniszka pospolitego. Masowo mniszek kwitnie w maju, jednak nektaruje głównie podczas upalnych dni. Miód z tej rośliny charakteryzuje się dość ciemną, bursztynową barwą o specyficznym aromacie i wyjątkowym smaku. WŁAŚCIWOŚCI MNISZKA LEKARSKIEGO Choć mniszek, z pozoru, wydaje się być skromną rośliną, to jej szerokie zastosowanie np. w lecznictwie, może zaskakiwać. Posiada właściwości głównie przeciwcukrzycowe i moczopędne, ale również wspomaga odporność organizmu i stosuje się go w problemach żołądkowych. Mniszek w swoim składzie zawiera inulinę, czyli substancję obniżającą indeks glikemiczny, ogranicza łaknienie i spowalnia wchłanianie cukrów, dlatego wyciągi z tej rośliny polecane są osobom borykającymi się z cukrzycą. Posiada działanie moczopędne i oczyszczające, więc zastosowanie znajduje również w przypadku dny moczanowej i chorobach nerek. Miód mniszkowy wspomaga odporność organizmu, dlatego można go stosować w okresie wzmożonego zachorowania na grypę lub w przypadku przeziębienia. Warto wspomnieć, że mniszek wpływa na zwiększenie wydzielania soku żołądkowego i żółci, dlatego polecany jest w przypadku kamicy żółciowej oraz w problemach trawiennych. Wspomaga również odchudzanie. Według najnowszych badań, przeprowadzonych w Kanadzie, wyciąg z korzenia mniszka, pity systematycznie w postaci herbaty, może również wpływać pozytywnie na osoby z chorobami nowotworowymi, zwłaszcza w przypadku walki z białaczką. MIODEK MAJOWY Z...

MIÓD RZEPAKOWY – MIODEM PÓŹNIEJ WIOSNY

RZEPAK Rzepak jest mieszańcem kapusty warzywnej i kapusty właściwej. Uprawiany głównie w Europie i Azji. Jest rośliną wzniesioną i rozgałęzioną, uzyskuje od 1m do 1,5m wysokości. Posiada żółte, czteropłatkowe kwiaty zebrane w grona. Rzepak jest rośliną oleistą, dzięki czemu z nasion uzyskuje się olej jadalny – rzepakowy, wykorzystywany również do wytworzenia margaryny i tłuszczy kuchennych. Oprócz właściwości oleistych jest również rośliną silnie miododajną. Ze względu na dużą powierzchnię upraw, jest rośliną o istotnym znaczeniu w pszczelarstwie. MIÓD RZEPAKOWY Miód rzepakowy jest powszechnie znany i uprawiany w wielu pasiekach, w których stanowi główny produkt. Z uwagi na możliwość szybkiego krystalizowania miodu rzepakowego w plastrach, niektórzy pasiecznicy decydują się na przeprowadzanie miodobrania w dwóch terminach. Część miodu odbierana jest z uli po około dwóch tygodniach od rozpoczęcia kwitnienia, a pozostałą część miodu po przekwitnięciu. Dzięki temu miód rzepakowy dostępny jest na rynku już w połowie maja. Miód rzepakowy wyróżnia się tendencją do szybkiej krystalizacji. Proces ten nastąpić może nawet w kilka dni po miodobraniu, a wynika to z dużej zawartości naturalnej glukozy. W stanie płynnym ( patoka ) występuje jako miód o lekko słomkowym zabarwieniu, a po krystalizacji uzyskuje kolor białokremowy, drobnoziarnisty, o konsystencji porównywanej do smalcu. Coraz popularniejsze staje się mechaniczne kremowanie miodu, które polega na ucieraniu miodu w momencie, gdy pojawiają się pierwsze oznaki wczesnej krystalizacji ( gdy konsystencja staje się ziarnista ). Podczas tego zabiegu nie dodaje się do niego żadnych substancji chemicznych, ani dodatków mogących zaburzyć jego naturalną kompozycję lub zmienić jego skład chemiczny nawet w najmniejszym stopniu. Właśnie ze względu na szybki proces krystalizacji, miód rzepakowy, jak żaden inny, nadaje się idealnie do tego zabiegu. WŁAŚCIWOŚCI...

WIELKA MOC PYŁKU KWIATOWEGO

Pyłek kwiatowy, zwany również pyłkiem pszczelim, jest lekkostrawnym białkiem roślinnym, bogatym źródłem aminokwasów, mikroelementów oraz witamin. Produkowany jest przez rośliny jako komórki męskie niezbędne do zapylania, w wyniku czego powstają owoce. Pszczoły, odwiedzając kwiaty, obierają się pyłkiem i przy pomocy tak zwanego grzebienia pyłkowego, sczesują go ze swoich włosków, tworząc grudki, zwane także obnóżami. Waga obnóży waha się między 12 a 20 mg. Pszczoły umieszczają je w koszyczkach, na trzeciej parze nóg, wnosząc go następnie do ula i magazynując go w komórkach pszczelich. Pyłek potrzebny jest do karmienia larw, wytwarzania mleczka pszczelego a także do budowy tkanki tłuszczowej. Skuteczność pyłku kwiatowego zależy od sposobu pozyskiwania przez pszczelarza, przechowywania i podawania. W skład białka pyłku wchodzą aminokwasy, peptony, globuliny, substancje wzrostowe ( hormony ), węglowodany ( fruktoza, glukoza i inne ) oraz witaminy ( B1, B2, B3, B6, B12, PP, P, C, D, K i inne ). ZASTOSOWANIE PYŁKU KWIATOWEGO Właściwości i zastosowanie pyłku kwiatowego, od dawna doceniane są w lecznictwie, kosmetyce oraz niekiedy w kuchni. PYŁEK W LECZNICTWIE I KOSMETYCE Stosowanie pyłku, w połączeniu z miodem, skutecznie leczy katar sienny oraz astmę. Systematyczne stosowanie pyłku kwiatowego działa uodparniająco na organizm. Jest również bardzo pomocny w leczeniu anemii oraz znacznie hamuje łaknienie. Może byś stosowany jako uzupełnienie diety u osób zmagającymi się z chorobami nerek i wątroby. Spożywanie pyłku kwiatowego może być zastrzykiem energii pobudzając koncentrację w przypadku osób uczących się i tych, którym przemęczenie daje się we znaki. Zalecany jest u osób po nadmiernym wysiłku fizycznym przywracając siły i energię. Sam pyłek, jak i jego ekstrakt, często stosowany jest w kosmetyce. Dzięki właściwościom nawilżającym i biostymulującym używany jest do...

LAWENDA – MIODODAJNY SKARB

Lawenda ( łac.lavandula ) to wiecznie zielona krzewinka posiadająca aromatyczne kwiaty i liście. Jest rośliną niezwykle dekoracyjną. Pięknie wygląda w ogródkach skalnych, na rabatkach i balkonach. Lawenda nie jest wymagającą rośliną. Przy dobrych warunkach glebowych może osiągać wysokość nawet 90 cm. Najlepiej rozwija się w krajach o klimacie śródziemnomorskim, jednak klimat umiarkowany nie stanowi dla niej problemu rozwojowego. Lubi półprzepuszczalne gleby oraz ciepłą i słoneczną pogodę. Należy ją sadzić w dość dużym rozstawie, gdyż potrzebuje przestrzeni. Optymalna odległość jednej rośliny od drugiej do około 40 cm, natomiast nasionka lawendy należy siać wczesną wiosną. Pora kwitnienia lawendy to od końca czerwca do końca lipca. Przyciąga pszczoły swoim intensywnym i wyjątkowym zapachem oraz kwiatami, dlatego często zwana jest lawendą wonną. W Prowansji, we Francji uprawiana jest na szeroką skalę, dzięki czemu powstają tam miody lawendowe. Lawenda posiada mnóstwo zastosowań. W kosmetyce, lecznictwie oraz w gospodarstwie domowym. W kosmetyce wytwarza się olejki lawendowe, które w późniejszym etapie wykorzystywane są jako aromaty do płynów do kąpieli, mydeł, balsamów oraz perfum. W lecznictwie stosowana jest w aromatoterapii. Napary z olejków lawendowych sprawdzają się w przypadku bóli głowy, brzucha oraz problemów z trawieniem. Pobudzają wydzielanie soków żołądkowych i żółci. Przyspiesza procesy trawienne a także łagodzi kolki i wzdęcia. Posiada właściwości antyseptyczne, dlatego działa wspomagająco w infekcjach górnych dróg oddechowych, a picie naparów zmniejsza dolegliwości ze strony układu moczowego. Lawenda ma także działanie bakteriobójcze i przydatna jest w leczeniu trądziku. Wykorzystanie lawenda znajduje również w kuchni. Zwłaszcza francuskiej, włoskiej i hiszpańskiej, do aromatyzowania owoców i wyrobów cukierniczych, ale także jako dodatek do potraw mięsnych. Świetnie się również sprawdza jako odświeżacz powietrza. Ususzona lawenda, umieszczona w bawełnianym...